Fake it til you make it

En zo sta ik ineens oog in oog met mijn jeugddemon. Zoiets kan natuurlijk letterlijk en/of figuurlijk gebeuren, ik denk dat iedereen van slag zou raken. Al weet ik dat het nu totaal niet meer in mijn leven speelt. Ik kwam hem letterlijk tegen, en ook nog op een plek waar ik niet om heen kan. Dit zal dus nog wel vaker voorkomen, maar hoe ga ik hier nou mee om? Eigenlijk kom ik dan weer uit bij mijn nieuwste experiment. Mijn grote levensexperiment die ik al uitvoer sinds maart, een onderzoek waarvan de resultaten mijn hart nu al laten dansen! In maart ging het roer om onder het mom van “als je iets wil hebben wat je nooit hebt gehad moet je iets doen wat je nooit hebt gedaan”.

Maar waar komt het op neer? Dan moet ik eerst de oude situatie kort uitleggen. Verschillende mensen hebben de laatste weken tegen mij gezegd dat ze zo trots op me zijn, om waar ik vandaan kom. Ik moet eerlijk zeggen dat ik dat lastig vond, hoezo waar ik vandaan kom?!? De oude ik was niet stabiel, eigenlijk al niet sinds de middelbareschooltijd…

Toen dacht ik natuurlijk dat het aan iedereen om me heen lag, behalve aan mezelf. Maar nu weet ik wel beter. Ik was sowieso heel gevoelig, dat ben ik  overigens nog steeds. Op school kwam ik niet mee en ging toen naar een plek met allemaal kinderen met problemen, een soort van broednest voor nog meer problemen. Thuis hadden mijn ouders het ook niet makkelijk met situaties rondom geestelijke gezondheid*, iets wat iedereen kan overkomen! En dat speelde zich allemaal af in mijn pubertijd, sowieso de leukste tijd ever! Maar het gekste vind ik hoe een nare tijd je jaren kan achtervolgen. Alsof ik situaties en opmerkingen van toen letterlijk heb meegenomen en die personen steeds weer een stem gaf in huidige situaties.

20161211_202717-2

Ik heb zoveel dingen geprobeerd. Ik durf best toe te geven dat ik jaren lang therapie heb gehad*. Medicatie, dagboeken, geloof, lieve mensen, verdovende middelen, meditatie en yoga ♥. Ik heb het zelfs op mijn armen getatoeëerd, dat ik de terror in mijn hoofd zat was. En misschien is het de combinatie geweest, of misschien heeft mijn laatste experiment gewerkt. Maar ik voel me al een hele tijd stabieler als ooit. Wat heb ik dan gedaan!?!

Ik ben zonder oordeel gaan luisteren naar mijn centrum/mijn gevoel. Nu moet ik eerlijk zeggen dat ik ook wel een luxe situatie zit om dat te doen. Eerst zwanger thuis en nu lekker zorgen voor mijn kindjes en bezig met mijn opleiding! Maar steeds als ik iets moet doen, dan voel ik of ik mijn “kern” nog voel en of ik nog goed kan doorademen. En alles waarbij dat niet lukt, doe ik niet! Dit is natuurlijk kort door de bocht, maar in de grove lijnen komt het hier wel op neer. En het is niet altijd praktisch (zoals geen boodschappen doen of geen huiswerk alleen omdat het niet goed “voelt”), maar over het algemeen werkt het! Ik weet ook niet of ik het altijd zal blijven doen, en soms ben ik het ook wel eens een dag of week kwijt. Maar ik herstel enorm snel en sta weer stabiel met twee benen op de grond.

Sleutelwoorden; vertrouwen en luister naar mezelf zonder oordeel!
(en voor al die momenten dat ik het niet voel maar wel nodig heb? Fake it til you make it!)

81cd4e6ce78cac79d3661e85b30a93e0


*ik zeg dit omdat ik het belangrijk vind dat er meer wordt gepraat over zoiets algemeens zoals geestelijke gezondheid. Het kan iedereen overkomen, sterker nog 1 op de 10 had in 2014 geestelijke problemen, dat is iets waar we meer met elkaar over moeten praten!
https://www.cbs.nl/nl-nl/nieuws/2015/41/psychische-klachten-bij-meisjes-en-oudere-vrouwen

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s