Leren “bloggen”

Vol enthousiasme stort ik me in mijn missie, ik wil schrijven. Nou eigenlijk vooral, ik wil dingen delen. Ik kan uren, dagen, weken nadenken over stellingen of opvattingen. Als ik iets niet snap, dan zie ik het als mijn missie om het te begrijpen. Soms zelf tot irritatie toe. Zo moest ik bijvoorbeeld tijdens mijn studie werken in een Exel bestand. Exel, voor de gene die het niet kent, een onderdeel van Microsoft office waar je gegevens in kan verwerken, elke cel bevat formules. Ik kon echt uren bezig zijn met het achterhalen van een formule om een opdracht af te maken, terwijl het handmatig verwerken misschien een half uur zou hebben gekost. Mijn drijfveer en drang om alles te begrijpen wat is groot!

Enkele weken geleden las ik ergens een tekst die me (uiteraard) aan het denken heeft gezet.

Waarom praten we 80% van de tijd over wat er niet goed gaat,
en maar 20% van de tijd over waar we blij en gelukkig van worden?

Ja dat doe ik ook! Bovendien,waar je aan denkt groeit (een vriendin van mij zei ooit, “Oo dan kijk ik naar mijn borsten, groeiiiiii!”) Ik wordt altijd zo blij van het filosoferen over levensvraagstukken of over mijn emoties. Maar meestal hou ik zulke dingen voor mezelf. Dus in de daarop volgende weken probeerde ik met iedereen te praten over allerlei uiteenlopende onderwerpen;

  • Mijn sterke energiepunt achter mijn navel, een plek waar ik mijn meditaties vaak begin.
  • Of over mijn bevindingen en ontdekkingen ten opzichte van houdingen, zoals dat ik de heupstand en/of hemeldragen vroeger de verschrikkelijkste houdingen vond, maar dat het nu mijn favoriete houdingen zijn. (extreem fascinerend!)
  • Of het principe van jaloezie. Want soms heeft iemand iets wat ik ook wil, zonder dat ik het die gene misgun, maar omdat ik het mezelf ook gun. Waarom moet jaloezie zo’n negatieve lading hebben? Dus een lief dinnetje van mij bedacht daarop het woord “ik-ook-ja” (briljant ♥) voor alle situaties waarin mijn hart zegt, Oo dat wil ik ook zo graag!!!

Maar met wie praat je daar over? Ik merkte dat ik bij de mensen om me heen toch niet de aansluiting vond om zulke dingen constant te delen. Vandaar mijn blog.

Maar toen stuitte ik op het volgende probleem. Ik wil alleen schrijven als ik oprecht kan blijven. Dus alleen als wat ik schrijf ook is wat ik voel, en dat ik het schrijf omdat ik het wil delen, en niet omdat ik een bepaalde reactie verwacht. Nu mijn blog met vier mensen heb gedeeld, merk ik al dat ik het nu al lastig begin te vinden om daarin bij mezelf te blijven. Nou is bij mezelf blijven ook wel het grootste vraagstuk uit mijn leven, dus dat het me iets zou doen spreekt misschien voor zich….

Ik hoop dat door dit stukje tetst, waarschijnlijk vooral naar mezelf gericht, ik beter bij mezelf kan leren blijven. Tijdens Karma-yoga behandelde we op gegeven moment de materie dat je altijd de keuze hebt om, elk moment van de dag opnieuw, zelf te bepalen hoe je op dingen reageert. Een mooie filosofie die voor mij in de praktijk soms als een houdgreep voelt. Maar het klopt natuurlijk wel! En daarom probeer ik steeds met een glimlach naar mijn eigen worsteling te kijken, ik praat er over met lieve mensen om me heen. En probeer elk moment van elke dag me los te maken van wat mensen van mij vinden, en bij mezelf te blijven…

f969091ca5165629586d9b38506e9788

Een reactie op “Leren “bloggen”

  1. Beetje bij beetje kom je dichter bij jezelf! En jij bent al heel end op weg!! Je mag trots zijn op wie je bent en wat je allemaal hebt bereikt!!

    Dikke kus Maaike

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s